The happiness project


Daar zat ik dan… aan het strand van Koh Lanta, Thailand.
Stralend weer, een ruisende zee en door het laagseizoen een ongekende rust.
Hiervoor hadden we onze eerste dagen in Thailand doorgebracht in Bangkok, dat was wel even wat anders. Heel veel verkeer, veel mensen, overal wel iets te zien.

Als je dan opeens een paar dagen niets hoeft, gewoon een beetje liggen op een bedje aan hetDSC01821 strand, met als enige zorg ‘Welke bikini wordt het vandaag?’ of ‘Wat zal ik vandaag eens voor lunch bestellen?’, dan duurt het bij mij niet lang voor er een soort denktank begint. Ik ben namelijk niet zo goed in niets doen.

Als leesvoer had ik onder anderen de nieuwste Flow bij me en het boek ‘The happiness project’ van Gretchen Rubin. Als de denktank nog niet vanzelf was begonnen, had dit het wel gestart.
Terwijl ik al overdacht wat ik anders wilde doen als ik weer thuis was, gaven deze twee nog meer helderheid. Over fouten maken, welke dingen je nu echt wil, creatief zijn en ga zo maar door.

Gretchen Rubin schreef dit boek naar aanleiding van haar persoonlijke ‘Happiness project’. Een jaar lang probeerde zij, aan de hand van zelf gekozen voornemens, gelukkiger te zijn.
Ze had alles om gelukkig te zijn maar waardeerde ze deze dingen ook genoeg?
Waardeer ik eigenlijk wel genoeg wat ik allemaal heb?
Gewapend met mijn travel journal begon ik notities te maken.

 

Gretchens’ stap 1. Boost je energie

Hierbij let ze op beweging, slapen, taken uitstellen, je gedrag en opruimen. Natuurlijk is Gretchen haar project niet precies over te nemen op mij… ik ben Naomi en niet Gretchen. Maar als ik hier iets in herkende wat rust geeft, dan was het wel opruimen.

Ik hou ervan als mijn kleding op nette stapels in de kast ligt, papierwerk in een map wordt opgeborgen en vuile vaat meteen de vaatwasser in gaat. Kortom: ik heb een hekel aan spullen die rondslingeren.

Terug thuis van vakantie was dit punt ook het eerste om mee in aanraking te komen want tsja, die koffer gaat open.
Terwijl ik spullen terug leg op hun vaste plaats valt mijn oog meteen op een bepaalde lade in de kast. Deze ligt propvol, maar wanneer heb ik deze dingen überhaupt nog gebruikt?
Op zo’n moment start bij mij de opruimwoede en voor ik het weet ben ik, ondanks de vermoeidheid, druk in de weer met uitzoeken, weg gooien en netjes weer inruimen.

In haar boek verteld Gretchen hier eerst moeite mee te hebben, ze vindt het zonde om spullen zomaar weg te doen. Heb jij dit ook? Zorg dan dat je er iemand anders blij mee kunt maken.

Zo lang je iets gewoon gebruikt, bewaren.
Heeft iets veel sentimentele waarde maar dient het zijn originele doel eigenlijk niet meer? Je kunt het gewoon houden maar leg het dan op een andere plaats.
Met al het andere kun je waarschijnlijk iemand anders blij maken. Als je dit doet heb je waarschijnlijk ook geen moeite meer met het weg doen.

Dit voornemen heb ik dus al aardig in de vingers. Of dit nu komt door gewenning of dat ik een soort OCD heb maakt eigenlijk niet uit. Een opgeruimd huis geeft me een opgeruimd hoofd, rust. Ik ben net zo blij na een middag opruimwoede als na het kopen van hele toffe sneakers. Handig toch?

Takenlijstjes, genoeg slapen en een positieve houding gaan me over het algemeen ook wel goed af. Misschien dat het puntje beweging dan een mooie is om vervolgens mee aan de slag te gaan?

Ik ga me alvast weer verdiepen in hoofdstuk 2.

 

Liefs,
Naomi

Leave a Reply